Μικρά αντικείμενα αφημένα στη φθορά του χρόνου, ασήμαντα υλικά  κι αμελητέα. Ένα κομμάτι αποξηραμένου φοίνικα, ένα κόκαλο ξασπρισμένο απ’ τον ήλιο και την αλμύρα της θάλασσας, μια κληματόβεργα που δεν ξέρεις αν κλείνει ακόμα μέσα της ζωή• ξύλα και πέτρες σμιλεμένες από τους αιώνες,  μια σπασμένη πορσελάνη από παμπάλαια τηλεγραφική κολώνα – σήματα και σημάδια άλλων εποχών–  ξάφνου αποκτούν υπόσταση και στα χέρια της Βασιλικής Κασπίρη μετασχηματίζονται σε μικρά γλυπτά
Είναι φανερή η επιθυμία της γλύπτριας, η διάθεση να περισώσει πολύτιμα για την ίδια αντικείμενα και να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη. Την προσωπική αλλά και τη συλλογική.  Σάμπως να  εξαρτιόταν απ’ αυτά τα επιλεγμένα αντικείμενα η συνέχεια μιας μυστικής αφήγησης του Κόσμου.  
Προβάλλοντας, με τα λιτά της μέσα, τα υλικά μιας arte povera ξαναφέρνει στην επιφάνεια χαρακτηριστικές μορφές, ριζικά στοιχεία και οικεία σχήματα αυτού του τόπου.
Οι δημιουργίες της Βασιλικής Κασπίρη αποκτούν νόημα και ουσία. Στο παρόν! -Κώστας Λογαράς                           

Video: Παναγιώτης Φαφούτης
Φωτογραφίες: Μαριάννα Αντζουλάτου
Σχεδιασμός εντύπων: Αναστασία Παπαλεωνίδα-Πούντζα
Υπό την αιγίδα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Πάτρας.